reiki
bioterapia
Feng shui
radiestezja

Wiele legend i opowieści pobudziło do istnienia życie i działalność  dr Usui. Trudno wyłowić z mnogości i różnorodności przekazów te, które w największym stopniu noszą w sobie prawdę o nim samym. Część nauczycieli twierdzi, że był katolickim mnichem; inni mówią, że całe życie był buddystą. Również podzielone są zdania na temat jego podróży.

Najbardziej wiarygodną wersją wydaje się ta, zapisana przez jego uczniów na nagrobku znajdującym się na  górze Kurama w Tokio. Miejsce to, w którym spoczywają szczątki żony Mistrza Usui- Sadako, jego syna - Fuji oraz córki - Toshiko, zawiera też fragmenty szczątków Mistrza.

Do innych miejsc związanych z Usui należy świątynia  Saihoji powstała 11 miesięcy po śmierci Sensei, która nie jest jednak oryginalnym miejscem jego pochówku. W Tokio znajduje się natomiast mała, prywatna kaplica, ufundowana przez uczniów Usui - to w niej przechowywane są szczątki Nauczyciela, oryginalne nauki oraz fotografia wykonana przez dr Hayashi. Nikt obcy nie ma do niej wstępu.

„Reihou Chouso Usui Sensei Kudoko No Hi”

Dosłowne tłumaczenie tego wersu:

- duchowa metoda Reiki - założyciel Usui, nauczyciel - dobrodziejstwo, prawy czyn - nagrobek, monument

„Jest to nagrobek Nauczyciela Usui, wielkiego założyciela duchowej metody Reiki”.

Sensei urodził się w pierwszym roku okresu Keio, zwanym Keio Gunnen (1865), 15 sierpnia ( w Taniai w regionie Yamagata w prefekturze Gifu).

Z tego, co wiemy, był utalentowanym i pracowitym uczniem. Jego umiejętności były bardzo wysokie. Kiedy dorósł, podróżował po Europie, Ameryce i Chinach, by studiować. Chciał  być spełnionym w życiu, jednak często by  nieszczęśliwy egzystował w biedzie.

Nie poddawał się jednak, potrafiąc się zdyscyplinować.

Pewnego dnia udał się na górę Kurama, aby rozpocząć ascezę - duchowy trening stosujący medytację i post. Na początku 21 dnia nagle odczuł nad swoją głową wielki przekaz energii i  pojął całą prawdę - od tego czasu posiadał Reiki Ryoho.

Odkąd po raz pierwszy wypróbował tę metodę na sobie, a potem na swojej rodzinie, efekty jej działania były powszechnie widoczne.

Sensei stwierdził wtedy, że o wiele lepiej będzie dzielić się tym publicznie, niż wyłącznie w rodzinie ( było normą zachowywanie takich sekretów w rodzinie, aby podnieś jej prestiż).

W kwietniu 11 roku okresu Taisho (1922) przeniósł swój dom do Harajuku, Aoyama koło Tokio. Tam powstało ‘Stowarzyszenie” (Gakkai), tam nauczał Reiki Ryoho. Ludzie przybywali z daleka i bliska, prosząc o przewodnictwo czy terapię, a wtedy wiele par butów stało przed jego drzwiami (w Japoni jest taki zwyczaj).

We wrześniu 12 roku okresu Taisho (1923) w Tokio, z powodu trzęsienia ziemi w Kanto oraz pożarów, było mnóstwo rannych i chorych. Sensei był bardzo zaniepokojony. Każdego dnia chodził do miasta, by leczyć. Nie umiemy zliczyć, ilu ludzi zostało przez niego wyleczonych i ocalonych. Podczas tej niespodziewanej sytuacji, jego pomoc polegała na wyciąganiu dłoni pełnych miłości do cierpiących ludzi. Jego aktywna pomoc generalnie wyglądała właśnie tak.

Po tym wszystkim, miejsce, gdzie nauczał, stało się zbyt małe. W lutym 14 roku okresu Taisho (1925) wybudował i przeniósł się do nowego miejsca - dojo (Sali praktykowania) w Nakano. Ponieważ jego sława wzrastała, był często zapraszany  w wiele miejsc w całej Japonii. Odpowiadając na te prośby, pojechał do Kure, potem do Hiroshimy, Saga aż wreszcie dotarł do Fukujama. Tam niespodziewanie zachorował i zmarł. Miał wtedy 62 lata.

Jego żona pochodziła z rodziny Suzuki, miała na imię Sadako. Mieli syna i córkę. Imię syna było Fuji. Troszczył on się o rodzinę Usui.

Sensei był łagodny, delikatny i skromny z natury. Był wysoki i silny, uśmiech nie opuszczał jego twarzy. Niemniej, gdy coś się wydarzyło, podążał w kierunku rozwiązania ze stanowczością i cierpliwością. Miał wiele talentów. Bardzo lubił czytać i posiadał głęboką wiedzę  z zakresu historii, biografii, medycyny, teologii, psychologii, jinsen no jitsu (technika pustelnicza), ju jitsu, inkantacji, nauk dywinacyjnych, fizjonomii oraz I Ching. Trenowanie tego wszystkiego przez Sensei oraz kultura bazująca na tej właśnie wiedzy i doświadczeniu doprowadziła do wykształcenia się Reiho (Reiki Ryoho).

Patrząc wstecz, najważniejszym celem Reiho było nie tylko leczyć choroby, ale również posiadać prawy umysł oraz zdrowe ciało, tak, aby cieszyć się i doświadczać szczęścia w życiu. A zatem, gdy dochodzi do nauczania, najpierw  nakazuje się uczniom dokładne zrozumienie wskazań cesarza Meiji, potem o poranku i wieczorem niech intonują i mają w umyśle pięć zasad, które brzmią  następująco:

po pierwsze mówimy, dziś nie złość się

po drugie mówimy, nie martw się

po trzecie mówimy, bądź wdzięczny

po czwarte mówimy, wykonuj swoją pracę z całych sił

po piąte mówimy, bądź miły dla ludzi

To są prawdziwie ważne wskazania. To jest ta sama ścieżka, którą podążali z dyscypliną mędrcy i święci od antycznych czasów. Sensei nazwał to „sekretnymi metodami zapraszania szczęścia”, „duchową medycyną”, by wyjaśnić cel swoich nauk. Ponadto, jego intencją było uczynić metody nauczania tak prostymi, jak to możliwe oraz łatwymi do zrozumienia.

Każdego ranka i każdego wieczora usiądź spokojnie w ciszy, z dłońmi do modlitwy i intonuj afirmacje, a czysty i zdrowy umysł podąży dalej. Właśnie to było prawdziwym znaczeniem do wykorzystania w codziennym życiu. I to jest powód, dla którego Reiho stało się tak popularne.

Współcześnie kondycja świata ulega przemianie. Nastąpiła duża zmiana w myśleniu ludzi. Na szczęście, jeżeli Reiho potrafi rozprzestrzenić się na cały świat, to zmiana będzie duża dla ludzi, którzy posiadają pomieszany umysł lub są niemoralni. Z pewnością  Reiho nie jest przeznaczone  jedynie dla chronicznych chorób czy złych nawyków.

Liczba uczniów nauk Sensei zbliża się już do2000. Wśród nich starsi uczniowie, którzy pozostali w Tokio, kontynuują nauczanie Sensei; inni w pozostałych prowincjach również starają się rozpowszechniać Reiki, tak, jak to możliwe. Chociaż Sensei zmarł, Reiho rozprzestrzeniło się i jest znane wielu ludziom wiele lat po nim.

Teraz wielu uczniów zebrało się i zdecydowało się wybudować ten pomnik w świątyni Saihoji, w Toyotami i wyjaśnić dobroczynność Sensei oraz rozpowszechniać Reiho wśród ludzi w przyszłości. Zostałem poproszony o napisanie tych słów. Ponieważ głęboko cenię pracę Sensei i zostałem tym sposobem myślenia poruszony, jest dla mnie honorem być uczniem Sensei. Mam szczerą  nadzieję, że ludzie nie zapomną wspominać Usui Sensei z respektem.

Redakcja    Masayuki Okada, doktor literatury

Słowa  Juzaburo Ushida admirał marynarki